śp. Pani Cecylia Skonieczna – taką Ją zapamiętamy

Kwiaty Dobroci
Hanna Wróblewska

Czas nieustannie losu nitkę przędzie.
Wplatając trudy, radości, cierpienia.
Kwiaty dobroci zakwitają wszędzie,
Trzeba je tylko widzieć pośród cienia.

Nie sztuka znaczoną grać kartą.
Nie honor po trupach piąć wzwyż
Zazdrością jak rdzą być przeżartym.
Dobroci powiadać – a kysz!

Wśród sztucznych gestów wynoszonych masek,
Przez gąszcz pozorów jałowych jak próżnia,
Dobroć człowieka bez wielkich podestów
Nawet w ciemności pięknie się wyróżnia.

Dobroci trzeba w każdym pokoleniu.
Kwiaty jej kwitną nawet na kamieniu!